چرا آمریکا، روسیه و چین برای قرار دادن رآکتورهای هسته‌ای روی ماه با هم رقابت می‌کنند؟

صارم آنلاین– رآکتورهای قمری می‌توانند اکتشاف ماه را متحول کنند و انرژی لازم برای پایگاه‌ها و استخراج معادن را فراهم کنند، اما خطرات آلودگی همچنان پابرجاست. به گزارش سرویست ترجمه صارم آنلاین؛ الجزیره نوشت: آمریکا و روسیه و چین برای ساخت رآکتورهای هسته‌ای بر روی ماه با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ این در حالی است که […]

صارم آنلاین– رآکتورهای قمری می‌توانند اکتشاف ماه را متحول کنند و انرژی لازم برای پایگاه‌ها و استخراج معادن را فراهم کنند، اما خطرات آلودگی همچنان پابرجاست.

به گزارش سرویست ترجمه صارم آنلاین؛ الجزیره نوشت: آمریکا و روسیه و چین برای ساخت رآکتورهای هسته‌ای بر روی ماه با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ این در حالی است که دانشمندان نسبت به خطر احتمالی بروز یک حادثه رادیواکتیو هشدار می‌دهند.

در ماه ژانویه، ناسا از برنامه‌های خود برای توسعه یک رآکتور هسته‌ای بر روی ماه تا پایان سال ۲۰۳۰ خبر داد. روسیه نیز با همکاری چین، در راستای پیشبرد اکتشافات فضایی، قصد دارد تا سال ۲۰۳۶ اقدام مشابهی انجام دهد. این راکتورها برای تأمین انرژیِ استخراج آبِ یخ‌زده‌ای که در اعماق دهانه‌های ماه به دام افتاده است، مورد نیاز خواهند بود؛ آبی که دانشمندان معتقدند می‌تواند آب آشامیدنی، هوا و سوخت موشک را برای پایگاه‌های آینده فراهم کند. این راکتورها همچنین انرژی مورد نیاز پایگاه‌های مستقر در ماه را تأمین خواهند کرد.

اعلام کرده است که «راکتور قمری ۱» متعلق به ناسا، ۲۰ کیلووات برق تولید خواهد کرد؛ میزانی که برای تأمین انرژی مورد نیاز جهت کارکرد مستقل و بدون نیاز به تعمیر و نگهداری به مدت پنج سال، کافی است. راکتور ناسا به‌گونه‌ای طراحی شده که جمع‌وجور باشد؛ وزن آن کمتر از ۶۰۰۰ کیلوگرم (۱۳۲۰۰ پوند) است و در محفظه‌ای از موشک به ابعاد ۳.۷ متر (۱۲ فوت) طول و ۵.۵ متر (۱۸ فوت) عرض جای می‌گیرد.

روسیه نیز در حال ساخت یک راکتور هسته‌ای است که انتظار می‌رود ۱۰ کیلووات برق تولید کند. این راکتور که «سلنا» نام دارد، قادر خواهد بود به مدت یک دهه بدون نیاز به تعمیر و نگهداری کار کند. این سامانه تا حدود سال ۲۰۳۶ آماده خواهد بود تا انرژی مورد نیاز یک پایگاه در ماه را که تحت رهبری چین اداره می‌شود، تأمین کند.

آمریکا در ۷۰ سال گذشته ۲۰ میلیارد دلار صرف برنامه‌های پیشرفته هسته‌ای فضایی کرده، اما از زمان انجام یک آزمایش در سال ۱۹۶۵، هرگز موفق به پرتاب یک راکتور هسته‌ای به فضا نشده است.

نیروگاه هسته‌ای در ماه؛ چرا؟

آمریکا، چین و روسیه قصد دارند در نزدیکی قطب جنوب ماه، در مجاورت منابع شناخته‌شده‌ی یخ‌آب، پایگاه‌هایی احداث کنند. این یخ‌ها در دهانه‌هایی قرار دارند که همواره در سایه‌اند؛ مناطقی که میلیون‌ها سال است نور خورشید به آن‌ها نرسیده است. این رآکتورها علاوه بر تأمین انرژی پایگاه‌های ماه، نیروی لازم برای عملیات استخراج (معدن‌کاری) را نیز فراهم خواهند کرد. در حال حاضر، ایالات متحده، روسیه و چین به دنبال استخراج یخ‌آب هستند؛ ماده‌ای که پس از آزادسازی، می‌تواند برای پشتیبانی از حیات در پایگاه‌های ماه — جایی که انسان‌ها قادر به زندگی و انجام پژوهش خواهند بود — مورد استفاده قرار گیرد.

از دیگر سو ایلان ماسک، میلیاردر حوزه فناوری، نیز اظهار داشته است که قصد دارد مواد معدنی نظیر آلومینیوم، تیتانیوم و سیلیکون را که برای ساخت ماهواره‌ها ضروری هستند، استخراج کند.

این رقابت برای رسیدن به ماه در حالی جریان دارد که رقابت‌های نظامی در فضای فراتر از زمین نیز رو به افزایش است. در ماه سپتامبر، ایالات متحده اعلام کرد که تسلیحاتی را در مدار زمین مستقر کرده است؛ اقدامی که به گفته مقامات، با هدف دفاع از نیروهای آمریکایی صورت گرفته است.

این گزارش را در الجزیره ببینید

لینک کوتاه

saremonline.ir/?p=81024

هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نقل و نشر مطالب با ذکر منبع بلامانع است.

طراحی و توسعه توسط موسسه راشا