صارم آنلاین – اگر روایت دولت دونالد ترامپ را بشنوید، جنگ با ایران تقریباً به پایان رسیده است. اما وضعیت نظامی آمریکا داستان متفاوتی را روایت میکند: نیروی دریایی ایالات متحده در حال استقرار برای حضوری طولانیمدت، دستکم تا پایان سال، است؛ اقدامی که گزینه تشدید درگیری را کماکان باز نگه میدارد.
به گزارش سرویس ترجمه صارم آنلاین، نیروی دریایی آمریکا در حال جابهجایی ناوهای هواپیمابر خود، که مهمترین و شاخصترین دارایی این نیرو محسوب میشوند، در سراسر جهان است تا در ماههای پایانی امسال بتواند دو ناو هواپیمابر را در خلیج فارس و اطراف آن مستقر کند. این امر به ایالات متحده امکان میدهد هم ایران و هم حوثیهای یمن را هدف قرار دهد. همزمان، ارتش آمریکا استقرار نیروهایی از لشکر ۸۲ هوابرد را که هماکنون در منطقه حضور دارند، به دلیل «الزامات عملیاتی» تمدید کرده است.
این درگیری که اکنون وارد هفتمین ماه خود شده، بسیار طولانیتر از پیشبینیهای اولیه رئیسجمهور مبنی بر پیروزی ظرف چند هفته ادامه یافته است. مقامهای ارشد دولت نیز اخیراً تلاش کردهاند ابعاد این درگیری را کماهمیت جلوه دهند؛ ظاهراً با این امید که موضوع بهتدریج از تیتر اخبار کنار برود. جی. دی. ونس، معاون رئیسجمهور، هفته گذشته به خبرنگاران گفت که آمریکا اساساً اصلاً در جنگ نیست. اندکی بعد، ترامپ این درگیری را «چیز کماهمیتی» توصیف کرد—هرچند از آن زمان تاکنون خود او نیز از واژه «جنگ» استفاده کرده است.
پس از آنکه ایران یک ناو جنگی آمریکا را هدف قرار داد، نیروی دریایی ایالات متحده پنج نفتکش حامل نفت خام ایران را غرق کرد. در شرایطی که هیچ مذاکرهای در جریان نیست و پایانی برای خصومتها در چشمانداز دیده نمیشود، نیروی دریایی آمریکا همچنان در وضعیت جنگی باقی خواهد ماند؛ آن هم برای مدت نامحدود. این وضعیت بار سنگینی را که پیشتر بر دوش نیروی دریایی و ذخایر مهمات آمریکا قرار گرفته بود، بیش از پیش افزایش میدهد.
استقرار غیرمعمول و طولانی ناو هواپیمابر «یواساس آبراهام لینکلن» با مشکلات متعددی همراه بود. خدمه این ناو ۲۶۴ روز متوالی را در دریا سپری کردند و بیش از ۱.۵ میلیون پوند مهمات را مورد استفاده قرار دادند. این مأموریت با کمبود مواد غذایی و تجهیزات، مشکلات لولهکشی و کاهش روحیه خدمه مواجه بود. در نهایت، لینکلن عازم تایلند شد و ناو «یواساس جورج واشنگتن» جایگزین آن شد.
ناو واشنگتن به حدود ۲۰ کشتی دیگر در خاورمیانه پیوست؛ از جمله ناو هواپیمابر «یواساس جورج اچ. دبلیو. بوش» که از ماه آوریل در منطقه حضور داشته است. اکنون گروه رزمی ناو هواپیمابر «یواساس تئودور روزولت» آماده میشود تا پایگاه خود در سندیگو را ترک کند و جای واشنگتن را بگیرد؛ انتظار میرود واشنگتن مأموریت خود را تا پایان سال به پایان برساند.
به گفته مقامهای آمریکایی که با آتلانتیک گفتوگو کردند، نیروی دریایی آمریکا برنامهریزی کرده است دستکم تا پایان سال ۲۰۲۶، دو گروه رزمی ناوهای هواپیمابر را در خاورمیانه و در نزدیکی ایران حفظ کند. نیروی دریایی آمریکا از زمان اوج جنگهای افغانستان و عراق بهندرت چنین حضور نظامی قدرتمندی را در این منطقه داشته است. این مقامها گفتند که این اقدام نشاندهنده آن است که دولت ترامپ در حال بررسی افزایش عملیات نظامی و حملات خود علیه ایران پس از ماه نوامبر است.
دریادار داریل کادل، رئیس عملیات نیروی دریایی آمریکا، اواخر ماه گذشته در گفتوگو با خبرنگاران، خدمه ناو روزولت را برای روزهای دشوار پیش رو و یک مأموریت طولانی در دریا آماده کرد؛ بهویژه اکنون که حملات ایران به پایگاههای آمریکا در کشورهای حوزه خلیج فارس، رساندن ملوانان به ساحل را بسیار دشوارتر کرده است.
کادل اذعان کرد که نمیتواند بگوید مأموریت روزولت تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و ممکن است این مأموریت بارها تمدید شود.
«اگر بدانیم که قرار است وارد منطقه خطر شویم، باید بتوانیم با دقت و قطعیت بیشتری پیشبینی کنیم که ناو هواپیمابر و گروه رزمی آن قرار است چه مدت در منطقه مأموریت باقی بمانند. ما این تمدیدها را در بازههای کوتاه و مرحلهبهمرحله انجام میدهیم و خانوادهها هیچ نقطه پایانی را نمیبینند تا بتوانند زندگی خودشان را برنامهریزی کنند؛ این موضوع فشار روانی زیادی بر ملوانان ایجاد میکند.»
او افزود: من معمولاً طرفدار تمدید مأموریت نیستم و در برابر آن بهشدت مقاومت میکنم. اما دشمن هم در این تصمیم نقش دارد.
ادامهدار شدن جنگ اصلاً چیزی نیست که کاخ سفید خواهان آن باشد. ترامپ ماههاست تلاش میکند خود را از این جنگ خارج کند و بارها از این موضوع ناامید و خشمگین شده که نتوانسته ایران را با زور و فشار به تسلیم وادار کند؛ همچنین از اینکه تهران همچنان در برابر تهدیدهای پرطمطراق و اغراقآمیز او سرپیچی میکند، عصبانی است.
در هفتههای اخیر، دولت آمریکا به کارزار فشار اقتصادی روی آورده است تا تهران را وادار کند تسلیم شود. مقامهای آمریکایی مدعی شدهاند که نشانههایی وجود دارد که این رویکرد در حال نتیجه دادن است و اقتصاد ایران بیش از پیش در آستانه فروپاشی قرار گرفته است. تهران این ادعاها را رد کرده است.
اما فشار اقتصادی ممکن است ماهها یا حتی سالها زمان ببرد تا اثر کامل خود را نشان دهد.
ترامپ اخیراً به نوعی به پایداری ایران اشاره کرده است. او پیش از سوار شدن به هواپیمای ریاستجمهوری «ایرفورس وان» به خبرنگاران گفت که اکنون معتقد است تهران تلاش خواهد کرد تا پس از انتخابات آمریکا نیز به مقاومت ادامه دهد. برخی از دستیاران او معتقدند این وضعیت ممکن است حتی بیش از این نیز ادامه پیدا کند.
ادامهدار شدن فشار اقتصادی شدید بر ایران میتواند برای دولت آمریکا مزایای سیاسی داشته باشد، زیرا باعث میشود این درگیریِ نامحبوب، در حالی که جمهوریخواهان در پاییز امسال برای انتخابات رقابت میکنند، تا حد زیادی از کانون توجه دور بماند. اما مشکل ذاتی این طرح آن است که تداوم وضعیت موجود احتمالاً قیمت بنزین را بالا نگه خواهد داشت؛ به همین دلیل است که دولت آمریکا تا این اندازه بر تنگه هرمز تمرکز کرده است؛ آبراهی حیاتی برای تأمین انرژی در سراسر جهان. ایران در روزهای نخست جنگ این مسیر استراتژیک را عملاً بست.
یک مقام ارشد کاخ سفید و یک مشاور خارج از دولت گفتند ترامپ در محافل خصوصی به مشاورانش گفته است که مشتاق است پیروزی را به نام خود ثبت کند و از این موضوع عبور کند، اما اذعان دارد تا زمانی که تنگه هرمز عمدتاً بسته باشد یا ایران همچنان آن را تهدید کند، نمیتواند چنین ادعایی را بهطور معتبر مطرح کند. رئیسجمهور همچنین با اقدام نظامی در اطراف این آبراه موافقت کرده است تا پاسخی به تلاشهای تهران برای خنثی کردن محاصره واشنگتن بدهد.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید